Ama insanoğlu her defasında korkar kaçmaktan, hayatı sıfırlamaktan. Bekler, her şey düzelsin diye bekler. Ama bilmez ki aslında hiçbir şey düzelmeyecektir. Sığınmak için kendini denize, aya, şiirlere, yalnızlığa verir. İyileştiğini düşündükçe daha da gömülür havanın kasvetine, şehrin karmaşasına. Ben onlardan olmayacağım bu defa. Haykıracağım aşkımı, mutsuzluğumu, sıkıntımı çığlık çığlığa. Bir duyan olur ya da olmaz, ilgilenmeyeceğim. Kendim için yaşayıp, her şeyi kendim için güzel hale getireceğim. Bunu ne sen bileceksin ne de bir başkası bilecek. Yok olup bittiğinde her şey anlayamayacaksın olup bitenleri. Sadece basit bir son sanacaksın daha önce bitenler gibi. Ama aslında ben bileceğim o sonun karmaşıklığını. Ben bileceğim o sonun aslında çok öncelerden gelmiş olduğunu. Kavga, gürültü olmadan sadece susacağım bana neden diye sorduğunda. Haksız taraf olmayı seçeceğim, haklı olduğumu gösterip seni hayata küstürmemek için.
Bir masal gibi yazacağım aşkımızı. Herkes ne güzelmiş diyecek, sen bile söyleyeceksin bunu. Keşke biz de böyle olsaydık diye geçireceksin içinden. Ama asla anlayamayacaksın o masaldakilerin gerçek kimliğini. Çünkü sen kapatmışsın gözlerini ya da ben açmışım gözlerimi sonuna kadar. Sen tıkamışsın kulaklarını ya da ben dikkat kesilmişim ağzından çıkan her şeyi yakalamaya. Sen söndürmüşsün yüreğindeki ateşi ya da ben atılmışım alevlerin arasına kurtarmak için seni. Sonunda sen kurtarmışsın kendini ben ise yanıklar içinde bakakalmışım ardından. Şimdi iyi olan sen olmuşsun, kötü olan ben.
Ne fark eder ki? Önemli mi ne olduğu? Önemli mi neden olduğu? İçimdekiler bitmeden önce son şansın beklide bana sarılmak için. Sen bilmeyeceksin bunu hiç. Ya hissedip sarılacaksın sıkıca ya da bu duyunu da görmezden gelip kaybedeceksin beni. Güzel bir ses, bir şiir, bir fısıltı değil istediğim. Sadece güven ve sıkıca hapsolmak kollarında.
Hadi, ya bir adımla yaklaşalım, kenetlenelim birbirimize ya da bir adım geriye gidip sürüklenelim uçurumun derinliklerine. Seçim senin elinde, beni kaybetmemek senin elinde, her şey senin elinde… Ben ruhumu çıkardım bedenimden, yükseldim göklere senin çağırmanı bekliyorum. Ya da atlayıp uçurumdan gitmeyi cennetime…


Okur Yorumları
Umarım doya doya yaşarsınız aşkınızı. Biraz da zamana bırakmamak gerek bence. Nilanya nın da dediği gibi hayat kısa. Bence bir an önce adımlarınızı atın. Atın ki sevginizi yaşayın. Mutlulukla kalın sevgilerrrr
Bu henüz tanımadığım ama tanıyacağım insana yazılmış bir hikaye olduğundan, keşke öğrense, okusa... Belki gelirde uyandırır beni ve bedenimden çıkmış ruhum döner geri :)
ne güzl demişsiniz ya bazn birilerini beklemek konusunda yalnız olduğumu sanırdım yalnız olmamak güzl
:) beklemek iyidir bazen sonunda istediğine kavuşursun...
:) beklemek iyidir bazen sonunda istediğine kavuşursun...
Bazen beklemek bir ömür alıyor. Zorrrr